bë·fsha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- prefsha ë/e
- thefsha ë/e
- shprefsha ë/e
- zjefsha ë/e
- shlefsha ë/e
- lefsha ë/e
- kthefsha ë/e
- frefsha ë/e
- zbefsha ë/e
- ndjefsha ë/e
- dhjefsha ë/e
- befsha ë/e
- ndrefsha ë/e
- blefsha ë/e
- shfrefsha ë/e
- ngjefsha ë/e
- shkrrefsha ë/e
- krefsha ë/e
- ndefsha ë/e
- ngefsha ë/e
- ngrefsha ë/e
- rrefsha ë/e
- zhbrefsha ë/e
- zhlefsha ë/e
- zhngefsha ë/e
- çngjefsha ë/e
- brevsha f/v, ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.