be·ngje
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- lëngje e/ë
- shenje ngj/n
- ndjenje ngj/n
- ndenje ngj/n
- enje ngj/n
- renje ngj/n
- venje ngj/n
- klenje ngj/n
- nenje ngj/n
- vrenje ngj/n
- menje ngj/n
- penje ngj/n
- mëngje e/ë
- tenje ngj/n
- drenje ngj/n
- frenje ngj/n
- fëngje e/ë
- plëngje e/ë
- drëngje e/ë
- mrenje ngj/n
- plenje ngj/n
- vgjenje ngj/n
- vëngje e/ë
- zdrëngje e/ë
- rrënje e/ë, ngj/n
- lënje e/ë, ngj/n
- mënje e/ë, ngj/n
- drënje e/ë, ngj/n
- bashkëndjenje ngj/n
- parandjenje ngj/n
- balëdrenje ngj/n
- balëmëllenje ngj/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.