be·zhta
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pathjeshta zh/sh
- kryerreshta zh/sh
- mesvjeshta zh/sh
- briheshta zh/sh
- fundvjeshta zh/sh
- gërjezhda t/d
- kafeshta zh/sh
- kreneshta zh/sh
- leshshpeshta zh/sh
- lëqeshta zh/sh
- mareshta zh/sh
- mereshta zh/sh
- mërezhda t/d
- pragvjeshta zh/sh
- përheshta zh/sh
- përqeshta zh/sh
- përsheshta zh/sh
- rrebeshta zh/sh
- truleshta zh/sh
- varreshta zh/sh
- njomështa zh/sh, e/ë
- grunjështa zh/sh, e/ë
- prapështa zh/sh, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.