bi·fa
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- shiva f/v
- viva f/v
- diva f/v
- riva f/v
- iva f/v
- piva f/v
- zhiva f/v
- griva f/v
- stiva f/v
- shtriva f/v
- shkriva f/v
- ngriva f/v
- priva f/v
- kiva f/v
- shliva f/v
- tyfa i/y
- nxiva f/v
- fshiva f/v
- mbiva f/v
- shpiva f/v
- shtiva f/v
- mpiva f/v
- ngjiva f/v
- ngiva f/v
- gdhiva f/v
- zhbiva f/v
- triva f/v
- çmpiva f/v
- ryva f/v, i/y
- shtyva f/v, i/y
- fryva f/v, i/y
- ndryva f/v, i/y
- shfryva f/v, i/y
- ndyva f/v, i/y
- zhdryva f/v, i/y
- çndryva f/v, i/y
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.