bje·shkëz
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pasbjeshkës z/s
- oreshkës z/s
- buveshkës z/s
- hardhjeshkës z/s
- lajmeshkës z/s
- llapeshkës z/s
- lëvezhgës sh/zh
- mbasbjeshkës z/s
- otreshkës z/s
- putpeshkës z/s
- shkeneshkës z/s
- vërteshkës z/s
- kungulleshkës z/s
- arapeshkës z/s
- arixheshkës z/s
- ballëbreshkës z/s
- bollapjeshkës z/s
- brumbulleshkës z/s
- bullubreshkës z/s
- faqeeshkës z/s
- faqepjeshkës z/s
- gollovezhgës sh/zh
- llapateshkës z/s
- lulebreshkës z/s
- mollapjeshkës z/s
- rrapateshkës z/s
- vërteleshkës z/s
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.