bre·vsha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- prefsha v/f
- thefsha v/f
- shprefsha v/f
- zjefsha v/f
- shlefsha v/f
- lefsha v/f
- kthefsha v/f
- frefsha v/f
- zbefsha v/f
- ndjefsha v/f
- dhjefsha v/f
- befsha v/f
- ndrefsha v/f
- blefsha v/f
- shfrefsha v/f
- ngjefsha v/f
- shkrrefsha v/f
- krefsha v/f
- ndefsha v/f
- ngefsha v/f
- ngrefsha v/f
- rrefsha v/f
- zhbrefsha v/f
- zhlefsha v/f
- zhngefsha v/f
- çngjefsha v/f
- bëfsha v/f, e/ë
- zhbëfsha v/f, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.