cë·ke·je
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pasdrekeje ë/e
- bashllekeje ë/e
- harcekeje ë/e
- jelekeje ë/e
- terrnekeje ë/e
- uzbekeje ë/e
- zevzekeje ë/e
- çerekeje ë/e
- ërcekeje ë/e
- kolegeje k/g, ë/e
- belegeje k/g, ë/e
- bejlegeje k/g, ë/e
- pozhegeje k/g, ë/e
- shelegeje k/g, ë/e
- antigrekeje ë/e
- filogrekeje ë/e
- paradrekeje ë/e
- barkkacekeje ë/e
- cërmanekeje ë/e
- ndihmësmjekeje ë/e
- tekërlekeje ë/e
- tumbalekeje ë/e
- çarallekeje ë/e
- avanbegeje k/g, ë/e
- sherelegeje k/g, ë/e
- qafëlejlekeje ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.