ce·le·ngën
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- këngën e/ë
- skenën ng/n
- gjendën nd/n
- pendën nd/n
- enën ng/n
- penën ng/n
- tendën nd/n
- gdhendën nd/n
- venën ng/n
- mëngën e/ë
- stendën nd/n
- nenën ng/n
- cenën ng/n
- renën ng/n
- rendën nd/n
- benën ng/n
- endën nd/n
- brenën ng/n
- jenën ng/n
- çmendën nd/n
- lëngën e/ë
- drenën ng/n
- stenën ng/n
- çenën ng/n
- rrenën ng/n
- llëngën e/ë
- shendën nd/n
- dendën nd/n
- brengen ë/e
- blendën nd/n
- tëngën e/ë
- cfëngën e/ë
- dëngën e/ë
- fendën nd/n
- grendën nd/n
- rëngën e/ë
- shfendën nd/n
- vllëngën e/ë
- zhbendën nd/n
- zhëngen e/ë
- zhëngën e/ë
- zëngën e/ë
- çendën nd/n
- gjenden ë/e, nd/n
- nënën e/ë, ng/n
- lëndën e/ë, nd/n
- hënën e/ë, ng/n
- enden ë/e, nd/n
- lenden ë/e, nd/n
- dhënën e/ë, ng/n
- gdhenden ë/e, nd/n
- tënden e/ë, nd/n
- çmenden ë/e, nd/n
- shtënën e/ë, ng/n
- shenden ë/e, nd/n
- rëndën e/ë, nd/n
- renden ë/e, nd/n
- rënden e/ë, nd/n
- denden ë/e, nd/n
- qenen ë/e, ng/n
- këndën e/ë, nd/n
- tenen ë/e, ng/n
- kënden e/ë, nd/n
- rënën e/ë, ng/n
- drenen ë/e, ng/n
- thënën e/ë, ng/n
- fenden ë/e, nd/n
- mënden e/ë, nd/n
- mëndën e/ë, nd/n
- nënden e/ë, nd/n
- nëndën e/ë, nd/n
- ngrënën e/ë, ng/n
- ëndën e/ë, nd/n
- mënën e/ë, ng/n
- shpenen ë/e, ng/n
- krëndën e/ë, nd/n
- ënden e/ë, nd/n
- shfenden ë/e, nd/n
- shkrënden e/ë, nd/n
- shkrëndën e/ë, nd/n
- zhbenden ë/e, nd/n
- çenden ë/e, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.