ce·le·ngat
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- prapaskenat ng/n
- pergamenat ng/n
- mizanskenat ng/n
- paraskenat ng/n
- cucufendat nd/n
- fërrajenat ng/n
- kalastrenat ng/n
- kashtërmenat ng/n
- pisërëngat e/ë
- pufkëfendat nd/n
- shkarrafendat nd/n
- çukalenat ng/n
- gojëdhënat e/ë, ng/n
- gjysmëhënat e/ë, ng/n
- damllarënat e/ë, ng/n
- dhëmbërënat e/ë, ng/n
- faqehënat e/ë, ng/n
- hundëngrënat e/ë, ng/n
- nusehënat e/ë, ng/n
- pikërënat e/ë, ng/n
- vetullhënat e/ë, ng/n
- vitherënat e/ë, ng/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.