ce·le·nga·ve
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- prapaskenave ng/n
- pergamenave ng/n
- mizanskenave ng/n
- paraskenave ng/n
- cucufendave nd/n
- fërrajenave ng/n
- kalastrenave ng/n
- kashtërmenave ng/n
- pisërëngave e/ë
- pufkëfendave nd/n
- shkarrafendave nd/n
- çukalenave ng/n
- gojëdhënave e/ë, ng/n
- gjysmëhënave e/ë, ng/n
- damllarënave e/ë, ng/n
- dhëmbërënave e/ë, ng/n
- faqehënave e/ë, ng/n
- hundëngrënave e/ë, ng/n
- nusehënave e/ë, ng/n
- pikërënave e/ë, ng/n
- vetullhënave e/ë, ng/n
- vitherënave e/ë, ng/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.