cu·besh
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- shurupesh b/p
- nëngrupesh b/p
- mbisupesh b/p
- përhupesh b/p
- skërllupesh b/p
- veshçupesh b/p
- kaçupësh b/p, e/ë
- halldupësh b/p, e/ë
- koxhupësh b/p, e/ë
- kunupësh b/p, e/ë
- përhupësh b/p, e/ë
- selhupësh b/p, e/ë
- skërllupësh b/p, e/ë
- veshçupësh b/p, e/ë
- cilipupesh b/p
- ciripupesh b/p
- hollozgupesh b/p
- llapadupesh b/p
- mollopupesh b/p
- mollopupësh b/p, e/ë
- hollozgupësh b/p, e/ë
- hulahupësh b/p, e/ë
- llapadupësh b/p, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.