dë·rra·së·zën
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- birvrasësen z/s, ë/e
- mbretvrasësen z/s, ë/e
- mikvrasësen z/s, ë/e
- plakvrasësen z/s, ë/e
- prindvrasësen z/s, ë/e
- vetëvrasësen z/s, ë/e
- amëvrasësen z/s, ë/e
- atëvrasësen z/s, ë/e
- babavrasësen z/s, ë/e
- bijëvrasësen z/s, ë/e
- hyjnivrasësen z/s, ë/e
- minaplasësen z/s, ë/e
- mizavrasësen z/s, ë/e
- mëmëvrasësen z/s, ë/e
- njerivrasësen z/s, ë/e
- tiranvrasësen z/s, ë/e
- fëmijëvrasësen z/s, ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.