dall·gë
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- hallk g/k, pa -ë
- buballkë g/k
- cepallkë g/k
- cepnallkë g/k
- fërkallkë g/k
- mësallkë g/k
- nangallkë g/k
- nongallkë g/k
- pengallkë g/k
- piskallkë g/k
- postallkë g/k
- topallkë g/k
- veshallkë g/k
- vleçallkë g/k
- vreçallkë g/k
- çegallkë g/k
- çupallkë g/k
- bregalkë g/k, ll/l
- këmbalkë g/k, ll/l
- pitalkë g/k, ll/l
- postalkë g/k, ll/l
- preshalkë g/k, ll/l
- sobalkë g/k, ll/l
- trakalkë g/k, ll/l
- trashalkë g/k, ll/l
- veshalkë g/k, ll/l
- zegalkë g/k, ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.