di·nde·rë·sa·ve

trajtë e fjalës dinderës përkufizimi

Rimë jo e plotë

Tingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë

me 4 rrokje

12 fjalë

erëzave s/z
grerëzave s/z
vjerrësave r/rr
verëzave s/z
derëzave s/z
berëzave s/z
frerëzave s/z
pjerëzave s/z
thjerrëzave s/z, r/rr
ferrëzave s/z, r/rr
pjerrëzave s/z, r/rr
çerrëzave s/z, r/rr

me 5 rrokje

6 fjalë

fulterëzave s/z
arterëzave s/z
përterëzave s/z
ushqerëzave s/z
gjilpërëzave s/z, e/ë
gërshërëzave s/z, e/ë

me 6 rrokje

3 fjalë

lulegrerëzave s/z
manaferrëzave s/z, r/rr
trigjilpërëzave s/z, e/ë

Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.