do·kes
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- epokës e/ë
- nëntokës e/ë
- barokës e/ë
- shirokës e/ë
- stërqokës e/ë
- borokës e/ë
- dhetokës e/ë
- kuokës e/ë
- panjokës e/ë
- birkokës e/ë
- dridhtokës e/ë
- gjysmokës e/ë
- mbitokës e/ë
- paskokës e/ë
- pastokës e/ë
- piclokës e/ë
- polloges k/g
- përkokës e/ë
- përtokës e/ë
- stërflokës e/ë
- therokës e/ë
- valloges k/g
- eklogës k/g, e/ë
- pirogës k/g, e/ë
- mullogës k/g, e/ë
- mëllogës k/g, e/ë
- përtokëz s/z, e/ë
- rrethogës k/g, e/ë
- tortogëz k/g, e/ë
- zallogës k/g, e/ë
- zhallogës k/g, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.