du·ge·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dukeshin g/k
- zhdukeshin g/k
- strukeshin g/k
- çukeshin g/k
- shukeshin g/k
- cukeshin g/k
- trukeshin g/k
- thukeshin g/k
- ndukeshin g/k
- squkeshin g/k
- qukeshin g/k
- rrugëshin e/ë
- shkllukeshin g/k
- shndukeshin g/k
- çndukeshin g/k
- çrukeshin g/k
- prukëshin g/k, e/ë
- camrukeshin g/k
- cërrukeshin g/k
- mëstrukeshin g/k
- përdukeshin g/k
- dëbukëshin g/k, e/ë
- tërhukëshin g/k, e/ë
- kaçandukeshin g/k
- pallaçukeshin g/k
- peçendukeshin g/k
- sharandukeshin g/k
- sharamandukeshin g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.