du·gkë·shit
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dukkëshit g/k
- zhdukkëshit g/k
- llukkëshit g/k
- rukkëshit g/k
- çukkëshit g/k
- shukkëshit g/k
- cukkëshit g/k
- tukkëshit g/k
- trukkëshit g/k
- strukkëshit g/k
- thukkëshit g/k
- ndukkëshit g/k
- qukkëshit g/k
- shkllukkëshit g/k
- shndukkëshit g/k
- skllukkëshit g/k
- çndukkëshit g/k
- çrukkëshit g/k
- camrukkëshit g/k
- cërrukkëshit g/k
- mëstrukkëshit g/k
- përdukkëshit g/k
- kaçandukkëshit g/k
- pallaçukkëshit g/k
- peçendukkëshit g/k
- sharandukkëshit g/k
- çependukkëshit g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.