du·hma
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- kacarruma pa h
- fjalëshuma pa h
- punëshuma pa h
- allandruma pa h
- betonshkuma pa h
- bukëshuma pa h
- dallgëshuma pa h
- dhembjeshuma pa h
- dritëshuma pa h
- fuqishuma pa h
- gjumëshuma pa h
- gjumëstruma pa h
- halleshuma pa h
- halëshuma pa h
- llafeshuma pa h
- luleshuma pa h
- pastrauma pa h
- perçeshkuma pa h
- plagëshuma pa h
- posttrauma pa h
- qibërshuma pa h
- valëshkuma pa h
- valëshuma pa h
- zhurmëshuma pa h
- kollotumba pa h, mb/m
- politrauma pa h
- cullufetumba pa h, mb/m
- qafëpëllumba pa h, mb/m
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.