e·gjëll
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- trupvegjël ll/l
- shpirtvegjël ll/l
- ashtvegjël ll/l
- gjivegjël ll/l
- shtatvegjël ll/l
- syvegjël ll/l
- veshvegjël ll/l
- xhepvegjël ll/l
- gjethevegjël ll/l
- hundëvegjël ll/l
- burravegjël ll/l
- bythëvegjël ll/l
- dajëvegjël ll/l
- dhëmbëvegjël ll/l
- dorëvegjël ll/l
- farëvegjël ll/l
- fjalëvegjël ll/l
- fletëvegjël ll/l
- gojëvegjël ll/l
- kokërrvegjël ll/l
- lafshëvegjël ll/l
- llapëvegjël ll/l
- lulevegjël ll/l
- mendjevegjël ll/l
- misevegjël ll/l
- mullëvegjël ll/l
- punëvegjël ll/l
- putërvegjël ll/l
- qesevegjël ll/l
- vithevegjël ll/l
- zemërvegjël ll/l
- bërthamëvegjël ll/l
- fytyrëvegjël ll/l
- mustaqevegjël ll/l
- pëllëmbëvegjël ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.