far·fa·llash
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- kabalash ll/l
- kuqalash ll/l
- stërkalash ll/l
- uvalash ll/l
- përdalash ll/l
- pripalash ll/l
- cugalash ll/l
- frëngalash ll/l
- gërhalash ll/l
- mëshalash ll/l
- përpalash ll/l
- skobalash ll/l
- skurrjalash ll/l
- sydalash ll/l
- trudalash ll/l
- verdhalash ll/l
- zhumbalash ll/l
- çorkalash ll/l
- nuselalash ll/l
- rrënjëdalash ll/l
- dosëbalash ll/l
- fatpadalash ll/l
- gushëdalash ll/l
- mëmëlalash ll/l
- shalëngjalash ll/l
- vetullgalash ll/l
- vetullngjalash ll/l
- verdhalashë ll/l, pa -ë
- vetullangjalash ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.