fu·gu·ra
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- camrukura g/k
- cërrukura g/k
- hutbukura g/k
- leshbukura g/k
- leshndukura g/k
- mëstrukura g/k
- pabukura g/k
- padukura g/k
- përdukura g/k
- shtatbukura g/k
- stërbukura g/k
- trupbukura g/k
- ballëbukura g/k
- buzëbukura g/k
- emërzhdukura g/k
- fjalëbukura g/k
- fukëlbukura g/k
- kaçandukura g/k
- nusebukura g/k
- pallaçukura g/k
- pendëlndukura g/k
- penëbukura g/k
- peçendukura g/k
- punëdukura g/k
- sharandukura g/k
- vetullndukura g/k
- zakonbukura g/k
- çependukura g/k
- bishtfurkabukura g/k
- lëkurëndukura g/k
- lëkurëshndukura g/k
- punëpabukura g/k
- punëpadukura g/k
- përvojëbukura g/k
- sharamandukura g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.