fu·gu·rit

trajtë e fjalës fug përkufizimi

Rimë jo e plotë

Tingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë

me 3 rrokje

17 fjalë

bukurit g/k
zhdukurit g/k
dukurit g/k
llukurit g/k
rukurit g/k
shukurit g/k
cukurit g/k
trukurit g/k
thukurit g/k
ndukurit g/k
squkurit g/k
qukurit g/k
shkllukurit g/k
shndukurit g/k
skllukurit g/k
çndukurit g/k
çrukurit g/k

me 4 rrokje

5 fjalë

camrukurit g/k
cërrukurit g/k
mëstrukurit g/k
padukurit g/k
përdukurit g/k

me 5 rrokje

5 fjalë

kaçandukurit g/k
pallaçukurit g/k
peçendukurit g/k
sharandukurit g/k
çependukurit g/k

me 6 rrokje

2 fjalë

punëpadukurit g/k
sharamandukurit g/k

Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.