gë·ve·zhë·zën
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- veshëzën zh/sh
- leshëzën zh/sh
- teshëzën zh/sh
- ndeshësen zh/sh, ë/e
- ngjeshësen zh/sh, ë/e
- zhveshësen zh/sh, ë/e
- lugveshëzën zh/sh
- mikeshëzën zh/sh
- pulveshëzën zh/sh
- përqeshësen zh/sh, ë/e
- zgërdheshësen zh/sh, ë/e
- birëveshëzën zh/sh
- bubuleshëzën zh/sh
- lugëveshëzën zh/sh
- pulëveshëzën zh/sh
- sanëngjeshësen zh/sh, ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.