go·zhdë
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- teposhtë zh/sh
- rraboshtë zh/sh
- shëndoshtë zh/sh
- kamoshtë zh/sh
- laroshtë zh/sh
- argoshtë zh/sh
- derdhoshtë zh/sh
- përhoshtë zh/sh
- përjoshtë zh/sh
- përloshtë zh/sh
- përoshtë zh/sh
- përshoshtë zh/sh
- stërshoshtë zh/sh
- tëposhtë zh/sh
- tërposhtë zh/sh
- gjysmëbosht zh/sh, pa -ë
- kokëposhtë zh/sh
- përshëndoshtë zh/sh
- grykëposhtë zh/sh
- pjetëposhtë zh/sh
- përtëposhtë zh/sh
- tatëposhtë zh/sh
- toroshoshtë zh/sh
- çallavoshtë zh/sh
- lulekryeposhtë zh/sh
- mustaqeposhtë zh/sh
- thikëteposhtë zh/sh
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.