hë·në·zash
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dhenëzash ë/e
- enëzash ë/e
- nenëzash ë/e
- penëzash ë/e
- qenëzash ë/e
- ëndëzash nd/n
- plëndësash z/s, nd/n
- brendëzash ë/e, nd/n
- brengëzash ë/e, ng/n
- endëzash ë/e, nd/n
- gdhendëzash ë/e, nd/n
- pendëzash ë/e, nd/n
- pengëzash ë/e, ng/n
- shpendëzash ë/e, nd/n
- syqenëzash ë/e
- antenëzash ë/e
- dhimëndësash z/s, nd/n
- shurrëqenëzash ë/e
- paraplëndësash z/s, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.