hë·në·za·ve
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dhenëzave ë/e
- enëzave ë/e
- nenëzave ë/e
- penëzave ë/e
- qenëzave ë/e
- ëndëzave nd/n
- plëndësave z/s, nd/n
- brendëzave ë/e, nd/n
- brengëzave ë/e, ng/n
- endëzave ë/e, nd/n
- gdhendëzave ë/e, nd/n
- pendëzave ë/e, nd/n
- pengëzave ë/e, ng/n
- shpendëzave ë/e, nd/n
- syqenëzave ë/e
- antenëzave ë/e
- dhimëndësave z/s, nd/n
- shurrëqenëzave ë/e
- paraplëndësave z/s, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.