he·qël
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- trupvegjël q/gj
- shpirtvegjël q/gj
- ashtvegjël q/gj
- gjivegjël q/gj
- shtatvegjël q/gj
- syvegjël q/gj
- veshvegjël q/gj
- xhepvegjël q/gj
- gjethevegjël q/gj
- hundëvegjël q/gj
- burravegjël q/gj
- bythëvegjël q/gj
- dajëvegjël q/gj
- dhëmbëvegjël q/gj
- dorëvegjël q/gj
- farëvegjël q/gj
- fjalëvegjël q/gj
- fletëvegjël q/gj
- gojëvegjël q/gj
- kokërrvegjël q/gj
- lafshëvegjël q/gj
- llapëvegjël q/gj
- lulevegjël q/gj
- mendjevegjël q/gj
- misevegjël q/gj
- mullëvegjël q/gj
- punëvegjël q/gj
- putërvegjël q/gj
- qesevegjël q/gj
- vithevegjël q/gj
- zemërvegjël q/gj
- bërthamëvegjël q/gj
- fytyrëvegjël q/gj
- mustaqevegjël q/gj
- pëllëmbëvegjël q/gj
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.