kar·tha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- fatbardha th/dh
- lumbardha th/dh
- barkbardha th/dh
- shpirtbardha th/dh
- dhribardha th/dh
- lubardha th/dh
- bishtbardha th/dh
- pushbardha th/dh
- sqepbardha th/dh
- sybardha th/dh
- brezbardha th/dh
- dhebardha th/dh
- gjibardha th/dh
- gjoksbardha th/dh
- hebardha th/dh
- kabardha th/dh
- lajmbardha th/dh
- leshbardha th/dh
- likardha th/dh
- llumbardha th/dh
- lotbardha th/dh
- lëbardha th/dh
- lëpardha th/dh
- mishbardha th/dh
- mjellbardha th/dh
- nurbardha th/dh
- pshikardha th/dh
- përgardha th/dh
- përshkardha th/dh
- veshbardha th/dh
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.