kthjell·kë·sha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- shkelkësha ll/l
- çelkësha ll/l
- mjelkësha ll/l
- ngelkësha ll/l
- prelkësha ll/l
- vjelkësha ll/l
- smjelkësha ll/l
- velkësha ll/l
- zhvjelkësha ll/l
- mshelkësha ll/l
- dhelkësha ll/l
- buzhelkësha ll/l
- kapcelkësha ll/l
- mbëçelkësha ll/l
- mëshelkësha ll/l
- ndërçelkësha ll/l
- pakselkësha ll/l
- përdhelkësha ll/l
- përvelkësha ll/l
- përvjelkësha ll/l
- shpërvjelkësha ll/l
- stërvjelkësha ll/l
- përkëdhelkësha ll/l
- bubuzhelkësha ll/l
- prapangelkësha ll/l
- përmëshelkësha ll/l
- rrokotelkësha ll/l
- varangjelkësha ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.