kthjell·kë·shim
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- shkelkëshim ll/l
- çelkëshim ll/l
- mjelkëshim ll/l
- ngelkëshim ll/l
- prelkëshim ll/l
- vjelkëshim ll/l
- smjelkëshim ll/l
- velkëshim ll/l
- zhvjelkëshim ll/l
- mshelkëshim ll/l
- dhelkëshim ll/l
- buzhelkëshim ll/l
- kapcelkëshim ll/l
- mbëçelkëshim ll/l
- mëshelkëshim ll/l
- ndërçelkëshim ll/l
- pakselkëshim ll/l
- përdhelkëshim ll/l
- përvelkëshim ll/l
- përvjelkëshim ll/l
- shpërvjelkëshim ll/l
- stërvjelkëshim ll/l
- përkëdhelkëshim ll/l
- bubuzhelkëshim ll/l
- prapangelkëshim ll/l
- përmëshelkëshim ll/l
- rrokotelkëshim ll/l
- varangjelkëshim ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.