lë·pe·së
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- akepës ë/e, pa -ë
- brigrepes ë/e, pa -ë
- gurshkrepës ë/e, pa -ë
- qepshqepës ë/e, pa -ë
- skarepes ë/e, pa -ë
- vakrepes ë/e, pa -ë
- rrobaqepës ë/e, pa -ë
- bukëlepes ë/e, pa -ë
- gunaqepës ë/e, pa -ë
- hundkaqepes ë/e, pa -ë
- hundëgrepes ë/e, pa -ë
- hundëqepes ë/e, pa -ë
- hundësqepes ë/e, pa -ë
- vetëshkrepës ë/e, pa -ë
- zhgunaqepës ë/e, pa -ë
- kapelaqepës ë/e, pa -ë
- këmishëqepës ë/e, pa -ë
- lëkurërrjepës ë/e, pa -ë
- tallaganqepës ë/e, pa -ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.