la·u·da
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- kushtetuta d/t
- rezoluta d/t
- prostituta d/t
- parashuta d/t
- pastashuta d/t
- bungëbuta d/t
- zemërbuta d/t
- ferrëbuta d/t
- ballëhuta d/t
- dhëmbësuta d/t
- dorëbuta d/t
- faqebuta d/t
- fjalëbuta d/t
- flokëbuta d/t
- gaxhahuta d/t
- granabuta d/t
- hithëbuta d/t
- hithërbuta d/t
- kockëbuta d/t
- pamjebuta d/t
- pendëlbuta d/t
- pupëlbuta d/t
- qarrabuta d/t
- qimebuta d/t
- sorrgahuta d/t
- temerruta d/t
- valëzbuta d/t
- vështrimbuta d/t
- çallafuta d/t
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.