le·ve·nden
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- lëndën e/ë
- gjendën e/ë
- pendën e/ë
- tendën e/ë
- gdhendën e/ë
- stendën e/ë
- tënden e/ë
- rendën e/ë
- endën e/ë
- rëndën e/ë
- rënden e/ë
- çmendën e/ë
- qenen nd/n
- këndën e/ë
- tenen nd/n
- kënden e/ë
- drenen nd/n
- mënden e/ë
- mëndën e/ë
- shendën e/ë
- dendën e/ë
- brengen nd/n
- nënden e/ë
- nëndën e/ë
- ëndën e/ë
- shpenen nd/n
- blendën e/ë
- krëndën e/ë
- ënden e/ë
- fendën e/ë
- grendën e/ë
- shfendën e/ë
- shkrënden e/ë
- shkrëndën e/ë
- zhbendën e/ë
- çendën e/ë
- këngën e/ë, nd/n
- skenën e/ë, nd/n
- nënën e/ë, nd/n
- hënën e/ë, nd/n
- enën e/ë, nd/n
- penën e/ë, nd/n
- venën e/ë, nd/n
- brengën e/ë, nd/n
- dhënën e/ë, nd/n
- mëngën e/ë, nd/n
- nenën e/ë, nd/n
- cenën e/ë, nd/n
- renën e/ë, nd/n
- shtënën e/ë, nd/n
- benën e/ë, nd/n
- brenën e/ë, nd/n
- jenën e/ë, nd/n
- bengën e/ë, nd/n
- lëngën e/ë, nd/n
- pengën e/ë, nd/n
- rënën e/ë, nd/n
- drenën e/ë, nd/n
- thënën e/ë, nd/n
- stenën e/ë, nd/n
- çenën e/ë, nd/n
- rrenën e/ë, nd/n
- llëngën e/ë, nd/n
- ngrënën e/ë, nd/n
- mënën e/ë, nd/n
- dhengën e/ë, nd/n
- tëngën e/ë, nd/n
- cengën e/ë, nd/n
- cfëngën e/ë, nd/n
- dëngën e/ë, nd/n
- plengën e/ë, nd/n
- rëngën e/ë, nd/n
- vllëngën e/ë, nd/n
- zhëngen e/ë, nd/n
- zhëngën e/ë, nd/n
- zëngën e/ë, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.