le·vre·kun
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- kolegun k/g
- boshllëkun e/ë
- bollëkun e/ë
- kapsllëkun e/ë
- jastëkun e/ë
- strategun k/g
- belegun k/g
- pashallëkun e/ë
- haxhillëkun e/ë
- selamllëkun e/ë
- fodullëkun e/ë
- tifozllëkun e/ë
- haremllëkun e/ë
- hilallëkun e/ë
- spiunllëkun e/ë
- budallallëkun e/ë
- akraballëkun e/ë
- njerëzillëkun e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.