lla·bu·zhdën
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- barkngushtën zh/sh
- belngushtën zh/sh
- gërdhushtën zh/sh
- mbasgrushtën zh/sh
- ngërmushtën zh/sh
- pasgrushtën zh/sh
- sirushtën zh/sh
- masgrushten zh/sh, ë/e
- ngërmushten zh/sh, ë/e
- zemërngushtën zh/sh
- dorëngushtën zh/sh
- grykëngushtën zh/sh
- nofullngushtën zh/sh
- tytëngushtën zh/sh
- zorrëngushtën zh/sh
- dorëgrushten zh/sh, ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.