llull·kë·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- ulkëshin ll/l
- sulkëshin ll/l
- ngulkëshin ll/l
- shkulkëshin ll/l
- shulkëshin ll/l
- çngulkëshin ll/l
- ndulkeshin ë/e, ll/l
- shpërngulkëshin ll/l
- përkulkëshin ll/l
- vërsulkëshin ll/l
- përulkëshin ll/l
- ninulkëshin ll/l
- gërbulkëshin ll/l
- ndërulkëshin ll/l
- përlulkëshin ll/l
- përngulkëshin ll/l
- përshkulkëshin ll/l
- zbardhulkëshin ll/l
- zbërdhulkëshin ll/l
- këmbëngulkëshin ll/l
- picingulkëshin ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.