llull·kë·shit
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- ulkëshit ll/l
- sulkëshit ll/l
- ngulkëshit ll/l
- shkulkëshit ll/l
- shulkëshit ll/l
- çngulkëshit ll/l
- shpërngulkëshit ll/l
- përkulkëshit ll/l
- vërsulkëshit ll/l
- përulkëshit ll/l
- ninulkëshit ll/l
- gërbulkëshit ll/l
- ndërulkëshit ll/l
- përlulkëshit ll/l
- përngulkëshit ll/l
- përshkulkëshit ll/l
- zbardhulkëshit ll/l
- zbërdhulkëshit ll/l
- këmbëngulkëshit ll/l
- picingulkëshit ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.