llu·nie·lin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- andiellin l/ll
- përdiellin l/ll
- përmiellin l/ll
- përqiellin l/ll
- bërdyellin i/y, l/ll
- drurryellin i/y, l/ll
- fëndyellin i/y, l/ll
- gavyellin i/y, l/ll
- gërbyellin i/y, l/ll
- gërfyellin i/y, l/ll
- mbinyellin i/y, l/ll
- rrëshyellin i/y, l/ll
- skërfyellin i/y, l/ll
- rrokaqiellin l/ll
- bojëqiellin l/ll
- buzëqiellin l/ll
- pikadiellin l/ll
- përtejqiellin l/ll
- kapërcyellin i/y, l/ll
- mendjefyellin i/y, l/ll
- shkapërcyellin i/y, l/ll
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.