më·ndër
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- kryeqendër ë/e
- pulendër ë/e
- kolendër ë/e
- drejtqendër ë/e
- lëpendër ë/e
- mbiqendër ë/e
- mejendër ë/e
- syvëngër nd/n
- çelengër ë/e, nd/n
- epiqendër ë/e
- hipoqendër ë/e
- bariqendër ë/e
- llokopendër ë/e
- metaqendër ë/e
- periqendër ë/e
- rododendër ë/e
- skolopendër ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.