më·ndsha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përmendsha ë/e
- ndërmendsha ë/e
- njëmendsha ë/e
- përendsha ë/e
- hamendsha ë/e
- ndajgjendsha ë/e
- ngarendsha ë/e
- përfendsha ë/e
- përhënsha nd/n
- përlëngsha nd/n
- përnënsha nd/n
- shkërmendsha ë/e
- shpërmendsha ë/e
- vërdëngsha nd/n
- zhdërjendsha ë/e
- termengsha ë/e, nd/n
- kalamendsha ë/e
- anamendsha ë/e
- lokomendsha ë/e
- nëpërendsha ë/e
- nëpërmendsha ë/e
- pasamendsha ë/e
- ripërmendsha ë/e
- shkalafendsha ë/e
- shkarrafendsha ë/e
- tarahendsha ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.