ma·nsar·dash
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pankartash d/t
- gojartash d/t
- flokartash d/t
- fshikartash d/t
- barkartash d/t
- bishtartash d/t
- caklartash d/t
- gushartash d/t
- pendartash d/t
- syartash d/t
- zëlartash d/t
- barabartash d/t
- zemërartash d/t
- fshikëkartash d/t
- mendjeartash d/t
- mikrokartash d/t
- mollatartash d/t
- pallasartash d/t
- pllakëhartash d/t
- shitokartash d/t
- shufërartash d/t
- zemërzjarrtash d/t, r/rr
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.