mbar·kë·sha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dyvargësha k/g
- ndërmarrkësha r/rr
- rimarrkësha r/rr
- hakmarrkësha r/rr
- përqarkesha ë/e
- trevargësha k/g
- ahmarrkësha r/rr
- gjakmarrkësha r/rr
- huamarrkësha r/rr
- lëvarrkësha r/rr
- përzjarrkësha r/rr
- tëharrkësha r/rr
- përjargesha k/g, ë/e
- tetëvargësha k/g
- pesëvargësha k/g
- dhjetëvargësha k/g
- krahëmarrkësha r/rr
- pjesëmarrkësha r/rr
- gjashtëvargësha k/g
- nëntëvargësha k/g
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.