me·ndje·fy·çka·ve
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- deriçkave y/i
- guriçkave y/i
- ardhiçkave y/i
- ariçkave y/i
- bërbiçkave y/i
- dardhiçkave y/i
- hardhiçkave y/i
- jariçkave y/i
- koriçkave y/i
- kutiçkave y/i
- llilliçkave y/i
- muliçkave y/i
- nevriçkave y/i
- petriçkave y/i
- përbiçkave y/i
- qershiçkave y/i
- thartiçkave y/i
- turiçkave y/i
- vokrriçkave y/i
- dashuriçkave y/i
- aguriçkave y/i
- petulliçkave y/i
- vekutiçkave y/i
- çilifiçkave y/i
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.