me·ni·ngjën
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dëllinjën ngj/n
- barinjën ngj/n
- robinjën ngj/n
- mëlqinjën ngj/n
- mërqinjën ngj/n
- nënlinjën ngj/n
- bishinjën ngj/n
- bishtinjën ngj/n
- breginjën ngj/n
- bërbinjën ngj/n
- gërqinjën ngj/n
- nënqingjen ë/e
- perrinjën ngj/n
- përthinjën ngj/n
- tejnginjën ngj/n
- përthinjen ë/e, ngj/n
- tejnginjen ë/e, ngj/n
- jurukinjën ngj/n
- tiralinjën ngj/n
- ëndërrinjën ngj/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.