mer·këz
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- sheqerkës z/s
- piperkës z/s
- djegcergës k/g
- dushkerkës z/s
- laçerkës z/s
- llaçergës k/g
- mësherkës z/s
- nepërkëz e/ë
- pacerkës z/s
- peshterkës z/s
- piçerkës z/s
- poshterkës z/s
- posterkës z/s
- pushterkës z/s
- pështerkës z/s
- xhinxherkës z/s
- nepërkës z/s, e/ë
- cepërkës z/s, e/ë
- misërkës z/s, e/ë
- mështjerrkës z/s, r/rr
- gutaperkës z/s
- byrazerkës z/s
- spirocerkës z/s
- xiximerkës z/s
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.