mu·gë
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- bukë g/k
- dukë g/k
- pukë g/k
- llukë g/k
- çukë g/k
- sukë g/k
- zhdukë g/k
- zhukë g/k
- rukë g/k
- cukë g/k
- shukë g/k
- squkë g/k
- mamluk g/k, pa -ë
- pambuk g/k, pa -ë
- suxhuk g/k, pa -ë
- kolltuk g/k, pa -ë
- sënduk g/k, pa -ë
- buzuk g/k, pa -ë
- buçuk g/k, pa -ë
- duduk g/k, pa -ë
- çibuk g/k, pa -ë
- minuk g/k, pa -ë
- tarçuk g/k, pa -ë
- breuk g/k, pa -ë
- ulluk g/k, pa -ë
- kopuk g/k, pa -ë
- bishtuk g/k, pa -ë
- bashibozukë g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.