na·shkes
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- erashkës e/ë
- bujashkës e/ë
- dorashkës e/ë
- vravashkës e/ë
- gjurmashkës e/ë
- verdhashkës e/ë
- abrashkës e/ë
- arashkës e/ë
- balashkës e/ë
- barashkës e/ë
- borashkës e/ë
- burashkës e/ë
- dallashkës e/ë
- farashkës e/ë
- grykashkës e/ë
- kllepashkës e/ë
- kryqashkës e/ë
- lamashkës e/ë
- llamashkës e/ë
- murrmashkës e/ë
- papashkës e/ë
- pengashkës e/ë
- pllatashkës e/ë
- tarashkës e/ë
- trokashkës e/ë
- verashkës e/ë
- karapashkës e/ë
- nusepashkës e/ë
- arapashkës e/ë
- baravashkës e/ë
- bubarashkës e/ë
- fluturashkës e/ë
- lulepashkës e/ë
- pepellashkës e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.