ndra·gkë·she
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- shuplakkëshe g/k
- përgjakkëshe g/k
- përflakkëshe g/k
- berrjakkëshe g/k
- bëshnjakkëshe g/k
- dërrmakkëshe g/k
- mbëshakkëshe g/k
- mëqakkëshe g/k
- ndërlakkëshe g/k
- përvakkëshe g/k
- rrëgjakkëshe g/k
- spërlakkëshe g/k
- ecejakkëshe g/k
- palavakkëshe g/k
- shulaprakkëshe g/k
- taralakkëshe g/k
- torolakkëshe g/k
- çapërflakkëshe g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.