ndra·gke·ni
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- shuplakkeni g/k
- përgjakkeni g/k
- përflakkeni g/k
- berrjakkeni g/k
- bëshnjakkeni g/k
- dërrmakkeni g/k
- mbëshakkeni g/k
- mëqakkeni g/k
- ndërlakkeni g/k
- përvakkeni g/k
- rrëgjakkeni g/k
- spërlakkeni g/k
- ecejakkeni g/k
- palavakkeni g/k
- shulaprakkeni g/k
- taralakkeni g/k
- torolakkeni g/k
- çapërflakkeni g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.