ndul·ke·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- ulkëshin e/ë
- sulkëshin e/ë
- ngulkëshin e/ë
- shkulkëshin e/ë
- shulkëshin e/ë
- çngulkëshin e/ë
- llullkëshin e/ë, l/ll
- qullkëshin e/ë, l/ll
- squllkëshin e/ë, l/ll
- vrullkëshin e/ë, l/ll
- sjullkëshin e/ë, l/ll
- shpërngulkëshin e/ë
- përkulkëshin e/ë
- vërsulkëshin e/ë
- përulkëshin e/ë
- ninulkëshin e/ë
- gërbulkëshin e/ë
- ndërulkëshin e/ë
- përlulkëshin e/ë
- përngulkëshin e/ë
- përshkulkëshin e/ë
- zbardhulkëshin e/ë
- zbërdhulkëshin e/ë
- pingullkëshin e/ë, l/ll
- përqullkëshin e/ë, l/ll
- këmbëngulkëshin e/ë
- picingulkëshin e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.